Biktima

Sinaksak.
Sinugatan.
Sinaktan.
Binaon.
Binaon sa limot ang nakaraan.
Nakaraan natin na kung saan,
Ikaw at ako, ako at ikaw lang
Ang tangi nating alam.
Biktima ako ng matatamis mong salita.
Agad namang pinalitan ng balde-baldeng luha.
Ilang pamunas ang nasayang,
Nang dahil lang sa pag-ibig kong sinayang lang
Ilang gabing iniyakan, sa di malamang dahilan
Bigla kang nawala ng di ko namalayan,
Iniwan mo’ko ng walang paalam.

Lumipas ang araw, buwan, at taon.
Akala koy nilimot narin ng kahapon,
Ang isang bagay na akala kong wala ng halaga,
Magkakahalaga pa pala ng makita ulit kita.
Nakita nga kita.
Nakita kita na may kasamang iba.
Pinikit ko ang aking mga mata,
Kasabay ng pagpikit nito ang unti-unting paghina ng aking sistema
Ramdam ko ang sakit.
Sakit na parang paulit-ulit kang sinasaksak at sinasampal sa katotohanang wala na, wala na talagang pag-asa pa.

Pilitin ko mang kalimutan lahat gaya ng dagliang paglimot mo
Di ko magawa dahil nag iwan ka ng alaala sa puso ko.
Alaala nating dalawa na magkasama,
Alaala na bumabalik sa twing nakikita kita.
Kung maibabalik ko lang ang panahon,
Mas pipiliin kong landas nati’y di nalang magtagpo.
Pipiliin kong baguhin ang takbo ng aking mundo,
Nang sa ganon, di ako masasaktan ng ganito.

Sinaksak. Sinugatan. Binaon.
BINAON MO sa limot ang matamis nating kahapon.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s